vrijdag 24 december 2010
gedicht
It is all for the best
I cannot move past this heartache
This pain in my chest
Those days were surreal
Did this truly just occur
Happiness turned to sorrow
My life now a blur
This is natural, they say
I knew I was going to lose you
The most difficult emotion
There was nothing I could do
I am given no explanation
This is natural, they say
Were you pink or were you blue
My complexion is now grey
Trying to move on
A forward step everyday
I will always remember you
This is natural, they say
Waar vindt het plaats?
- 6-daagse Poëzie festival in Granada van 13 februari tot 19 februari 2011.
Inhoud MediAIDkit
- Masker met op de achterzijde een gedicht (gedicht van Ruben Dario, dé Nicaraguaanse dichter van de 19e eeuw).
Hoeveel maskers?
- Het festival heeft ongeveer 200.000 bezoekers, we denken dat ongeveer een kwart onze doelgroep is. Dus we moeten 50.000 maskers die kant op sturen.
Hoe bereiken we ze?
- Doordat de dichter op de eerste ‘stopplaats’ een deel van het gedicht voorleest en daarna de maskers uitgedeeld worden. Verderop in het festival wordt het tweede deel van het gedicht voorgelezen. Het gedicht staat op de achterkant van het masker. Man en vrouw krijgen allebei een helft van het masker op het linkse deel staat het eerste deel van het gedicht. De andere helft staat op het rechtse deel. Samen vormen ze één gedicht. Het wordt bij man en vrouw dus op twee punten duidelijk dat de verhoudingen tussen man en vrouw moeten herstellen, doordat de dichter het voordraagt en doordat het gedicht op het masker staat, wat ze pas kunnen lezen als de maskers samen zijn.
Wanneer wordt onze MediAIDkit aangeboden?
- Op het festival zijn bepaalde plaatsen waar dichters een gedicht voordragen of waar een dans wordt uitgevoerd. Bij één zo’n dichter in het begin worden de maskers uitgedeeld. De organisatie CEDEPCA, die opkomt voor vrouwenrechten in Nicaragua delen de maskers uit op het moment dat de dichter klaar is met het vertellen van het gedicht. Ongeveer 50mensen van CEDEPCA delen ze uit.
Welke mensen bieden het aan de bevolking aan?
- Judith Castañeda, voorzitter van CEDEPCA zorgt dat er mensen aangesteld worden die de maskers uitdelen. Zei is onze contactpersoon en de maskers worden ook naar haar toegestuurd.
- Dichter 1 Gabriel GarcíaMárquez is 86 jaar oud maar wordt in Nicaragua als een god gezien. Hij is degene met veel belangrijke poëtische werken achter zijn naam en daarom denken wij dat hij uitermate geschikt is als dichter 1.
- Dichter 2 ErnestoCardenal wordt in Nicaragua gezien als de dichter van de 20ste eeuw. Hij komt oorspronkelijk uit Nicaragua en is daar zeer geliefd. Vandaar dat het ons mooi lijkt als hij het tweede deel van het gedicht wilt voordragen aan de bevolking.
Doelgroep
- Jongeren van 16-27 jaar omdat de jongeren zich al tegen het Machismo afzetten.
vrijdag 17 december 2010
Week 6 Hoe voeren we het uit?
In de mediAIDkit:
- Witte maskers met silhouet erop met op de achterzijde een gedicht (2-delig waardoor het gedicht niet compleet is zonder de wederhelft).
Wat moet het masker laten zien?
- Een gezin wordt afgebeeld
Waneer krijgen ze de Mediakit?
- Aan het begin van de optocht worden de maskers uitgedeeld. De mensen die aan de optocht meedoen komen bij allerlei plekken waar de menigte even stopt. In het begin van de optocht is een plaats ingericht waar stoelen en tafels staan. Daar worden ook de maskers uitgedeeld, één deel aan de mannen, één deel aan de vrouwen. De dichter vraagt de mensen om hier de maskers te versieren. En draagt het eerste gedeelte van het gedicht voor wat op de achterkant van de maskers staat. Ook vraagt hij de mensen om het masker meteen op te zetten. Een eind verderop in de optocht staat weer een dichter die weer een gedicht voordraagt aan de mensen. Die leest het tweede deel voor wat op achterkant van de maskers staat voor. En de mensen uitleg geeft over de kraamsterfte en het gedrag enz..
Hoe maken we het masker uniek?
- We maken de maskers uniek door verschillende scheurlijnen toe te passen. Waardoor 2 helften alleen op elkaar passen. De mensen die de maskers uitdelen vragen voordat ze het tweedelige masker krijgen of de man en vrouw bij elkaar horen zodat alleen de koppels een masker krijgen.
MediAIDkit
Inhoud:
-Masker
-Viltstiften
Week 6 Gedichten

MATERNAL LOVE
In the quiet of my mind
all words, thoughts, spoken or not,
seem to fall around me like whipsers unheard.
Salt stained tears of wonder descend
into waters, like those that held him suspended inside me.
He is me
half me
by some miraculous phenomenon of nature.
Love rains from heaven on this most sanctified and holy of places,
a realm for only the brave.
As he passed into this world my heart left me
and is carried by him.
Like flint and flame an ignited need to protect
and nurture fills me as winds of autumn and change.
My hand reaches out in the dark
to touch the small bundle of wrapped dreams.
Eager fingers seek the rise and fall of his chest.
Humbled again by intuition and impulse I consider lying back
but my fingers are not satisfied.
My arms are aching with emptiness and
I scoop up my dreams and promises
in this form of swaddled miniatures--
feet, bottom, hands and exquisitely formed ears.
Leaning in close and gentle, not to disrupt his slumber
I inhale deeply.
His breath smells the sweetness of warmth and fragility.
And I know in this instant I would die for this.
For him, for this moment.
Just to touch and hold and smell.
He is my world
And I am his.
I would kill for him--
the woman who transports insects outside--yes, even spiders,
because I can not be guilted by their demise--
I would kill for this,
to protect, to sheild to enfold
an instant, a lifetime, a glimpse of forever
I am his
and he is mine.
It is all for the best
I cannot move past this heartache
This pain in my chest
Those days were surreal
Did this truly just occur
Happiness turned to sorrow
My life now a blur
This is natural, they say
I knew I was going to lose you
The most difficult emotion
There was nothing I could do
I am given no explanation
This is natural, they say
Were you pink or were you blue
My complexion is now grey
Trying to move on
A forward step everyday
I will always remember you
This is natural, they say
Though it's been years now
since you were taken away,
the memories are still strong
and I wish you were here today.
I can't see nor touch you
so I know you're not here
but I've still got the past
and in my heart you're still near.
I used to wake up at night
screaming aloud and calling your name,
I must of needed someone
‘cause of all my hurt and fear.
If I could see you one last time
you know what I would do-
Release all my emotions
and say mom, I LOVE YOU!!!
Ah, Nicaragua
O, Nicaragua
O, Nicaragua
Jij bent mijn man
Van een vrouw is je naam!
Ik hou van je.
Ik hou van je uitgestrektheid van woud,
vallei en bergen.
Ik hou van je warmte en hoe je de zon op je wegen weerkaatst.
Ik hou van je enorme borst, groen en stevig
Waar ik het magma en de vulkanen hoor bulderen.
Ik hou van de razernij die je hemel uitademt
Als het regent en het kletsnat wordt.
Ik hou van die wijze waarop je me hebt bezeten,
Me vulde met gras, pijn en gelach
Van top tot teen.
Ik ben verliefd op je,
Hopeloos verliefd
En als ik je heb verlaten, is dat niet voor lang,
niet om de vijlen en ketenen te vergeten,
niet om te vergeten wat niet vergeten mag worden.
Ik ben met je, mijn Nicaragua
…..mijn man
…..van een vrouw is je naam!
Week 5 Nationale Symbolen Nicaragua
Nationale Symbolen
Vlag
Vlag van Nicaragua goedgekeurd in 1971 werd en is gebaseerd op de vroegere vlag van Verenigde Staten van Midden-Amerika. De kleuren van de Nicaraguan vlag komen uit de vlag van de vroegere federatie van de Verenigde Staten van Midden-Amerika voort. De twee blauwe strepen vertegenwoordigden het Vreedzame Oceaan en Caraïbische Overzees; terwijl het wit vrede symboliseert. Een moderne interpretatie wijst erop dat het kleurenblauw rechtvaardigheid en loyaliteit symboliseert; terwijl het kleurenwit deugd en zuiverheid vertegenwoordigt.
Wapenschild
Nicaraguan Wapenschild vele veranderingen sinds zijn goedkeuring in 1823 heeft ondergaan, werd de laatste en huidige versie geïntroduceerd in 1971. De driehoek betekent gelijkheid, betekent de regenboog vrijheid en de vijf vulkanen drukken de unie en het broederschap van alle vijf uit Van Centraal-Amerika landen.[1]
Hymne
De nationale hymne, Wondzalf Ti, Nicaragua, werd goedgekeurd 20 oktober, 1939, en officieel goedgekeurd 25 augustus, 1971. De lyrische gedichten werden langs geschreven Salomon Ibarra Mayorga. De Nicaraguan nationale hymne is het kortst in Amerika en is enige die niet afkondigt oorlog. Het werd gezongen voor het eerst 16 december, 1918.[2]
Bloem
De nationale bloem is kent als Sacuanjoche. De bloem Sacuanjoche groeit op een kegeltype van boom dat rond bloeit Mei. De bloemen van Sacuanjoche zijn geurigst bij nacht te verlokken sphinx motten om hen te bestuiven. De bloemen hebben geen nectar, en eenvoudig dupe hun bestuivers.
De bloem Sacuanjoche verschijnt op cent 1, 5, 10, en 25 bankbiljetten.[3]
Boom
De nationale boom is Madroño (candidissimum Calycophyllum).
Vogel
De nationale vogel is Guardabarranco. Het heeft een meestal groen lichaam met een rufous rug en een buik. Er zijn een heldere blauwe streep boven het oog en een blauw-gegrenst zwart flard op de keel. De vluchtveren en upperside van de staart zijn blauw. De uiteinden van de staartveren worden gestalte gegeven als rackets en de naakte veerschachten zijn langer dan in andere motmots
Guardabarrancos kan in bossen in heel Nicaragua, meestal in het zuidwesten van het land worden gezien. Hun habitat wordt niet beperkt door stadsgrenzen, aangezien deze vogel zelfs in de hoofdstad van Nicaragua kan worden gezien, Managua. [3]
Week 5 Concept
Concept maskers
- We maken een masker, gericht op onze doelgroep (‘macho’ mannen van 17-27 jaar). Dit masker bestaat uit 2 delen, op één helft staat een kind afgebeeld en op één helft de man. Het masker heeft een scheidingslijn in het midden waardoor het masker uit twee helften bestaat. Op deze scheidingslijn wordt de vrouw afgebeeld. Want de vrouw is de schakel tussen de man en het kind, want zonder vrouw heeft de man geen kind. Het masker willen we tevens versieren met allerlei symbolen uit de Nicaraguaanse cultuur waardoor het iets is wat echt bij hun cultuur past.
Doelgroep
- ‘Macho’ mannen tussen de 17 – 27 jaar. Omdat dit de mannen zijn die zich nog willen aanpassen. De ouderen mannen zijn zo in het ‘machismo’ opgegaan dat daar niet meer tegen op te boksen valt.
Doelstelling
- Met het masker willen we de man duidelijk maken dat de vrouw wel degelijk belangrijk is. We willen de man in laten zien dat de vrouw eigenlijk de schakel is tussen hem en een kind. En dat hij daardoor de vrouw meer recht moet geven.
Boodschap
- De vrouw is meer dan alleen een object. Behandel haar met respect want ze is tevens de weg naar kinderen en dat willen jullie, ‘macho’ mannen zo graag.
Waar willen we onze boodschap verkondigen?
- We willen onze boodschap wat verpakt is in een MEDIA-AID kit op het poëzie festival in Granada aan onze doelgroep uitdelen. Op het festival zijn verschillende plekken waar de menigte naar een dichter luistert en waar dus iedereen stopt. De dichter draagt een gedicht voor wat gaat over kraamsterfte en het respecteren van je vrouw. Als de dichter klaar is met het gedicht voorlezen willen we de kit uitdelen met daarin het masker.
Onze MEDIA-AID kit bevat:
- Masker
- Gedicht
Week 4 Presentatie
Veelvoorkomende doodsoorzaken zijn een hoge bloeddruk, infecties en bloedingen tijdens de zwangerschap. Met goede medische hulp en kraamzorg zouden deze sterfgevallen voorkomen kunnen worden, ware het niet dat artsen tegenwoordig bang zijn dat de ingreep de dood van de foetus kan betekenen. Volgens statistieken van de Wereldgezondheidsorganisatie stierven er vorig jaar per 100.000 geboortes 170 moeders aan complicaties tijdens hun zwangerschap.Vooral in rurale gebieden lopen vrouwen een hoog risico op moedersterfte. De gezondheidszorg is er slecht, het aantal geboortes per vrouw is er hoog en in één derde van de bevallingen is de moeder nog tiener. Zij lopen de meeste kans op complicaties.
Geografie
Met een oppervlakte van 129.494 vierkante kilometer (3,1 maal Nederland) is Nicaragua het grootste land van Midden-Amerika. Het deelt zijn grenzen in het noorden met Honduras, in het zuiden met CostaRica, in het oosten met de Caribische Zee en in het westen met de Stille Zuidzee.Het land heeft een bevolkingsdichtheid van 35 inwoners per vierkante kilometer. In het oosten weinig tot geen in woners i.v.m. bergen en bebossing.
Cultuur
De nationale taal in Nicaragua is Spaans. Als gevolg van de Britse invloed wordt aan de Caribische kust en op de CornIslands ook Engels gesproken. De reggae is in Nicaragua een erg populaire muziekvorm. Verder wordt veel aandacht besteed aan poëzie en het dansen van de Salsa.
Verder worden er ook veel festivals gehouden in de grotere steden. Deze festivals gaan grotendeels over poëzie en religie. Deze festivals worden druk bezocht door de nicaraguanen
De mensen in Nicaragua proberen er het beste van te maken en zijn heel erg vriendelijk en gastvrij ook al hebben ze bijna niet te eten.
In Nicaragua schamen de mensen zich over handicaps. Ook als een vrouw moet bevallen doen ze dit liever thuis dan in het ziekenhuis.
Veel mensen zijn werkloos geraakt door de weersomstandigheden. Ook hebben heel weinig mensen een opleiding genoten.
Politiek/Economie
Op dit moment wordt Nicaragua geregeerd door de liberale president ArnoldoAleman. De politieke situatie is stabiel te noemen, echter de strijd tussen de liberalen en conservatieven is nog lang niet uitgestreden. De economische situatie in Nicaragua is nog altijd niet gunstig te noemen. Het grootste gedeelte van de bevolking is arm.
Media
De volgende vormen van media zijn beschikbaar:
· Televisie (alleen voor hele rijke mensen)
· Radio (de meeste mensen wel)
· Nieuwsbladen ( rijkere mensen)
· Internet ( alleen internet cafés maar die zijn duur)
· Poëzie
In Nicaragua geld het recht van vrijheid van meningsuiting, en er is geen opgelegde censuur voor de media.
De grootste nieuwsbron is de radio, en deze hebben dan ook behoorlijk veel invloed op de bevolking.
festival
- Feestelijke muziek
- Grote optocht over straat
- Schminken
- Maskers
- Verkleden
- Dansen
- Poëzie voordrachten op straat
- Iedereen doet mee
- Kleding met vrolijke en lichte kleuren
- veel christelijke symbolen
http://www.youtube.com/watch?v=fHMBedRcz6Y&feature=related
elk jaar de derde week in februari
de poëzie wordt overal op straat voor gelezen
de optocht die door de straat gaat stopt op plekken waar de poëzie wordt voor gelezen
http://www.weinbail.com/2010/03/poetry-festival.html
Problemen kraamsterfte
- Infrastructuur
Ten tweede de slechte infrastructuur, dus als een vrouw met spoed naar een ziekenhuis gebracht moet worden dan is het vaak al te laat.
Er zijn maar weinig verharde wegen.
Er loopt maar 1 weg van oost naar west.
Het oostelijke deel van het land zit helemaal vol met bos en in het midden vol met bergen.
- zorg
ziekenhuizen alleen in de grote steden. Ze zijn alleen toegankelijk voor rijkere.
- Machismo
Man is de baas. Vrouw wordt gezien als reproductiviteit.
Kinderen zorgen voor status, hoe meer hoe beter….
Vrouw wordt mishandeld en moet zorgen voor gezin en huishouden.
Machismo moeilijk tegen te gaan ,omdat het ingebakken zit
- Vrouw wil gezin niet achterlaten.
Want wie moet er anders voor de kinderen zorgen.
Doelgroep
Arme mannen van 16 tot 25 jaar, die naar het Poëzie festival in Granada gaan
Plaats
Poëzie festival Granada
Doelstelling
Mannen bewust maken dat als de zwangerschap/ bevalling van de vrouw slecht gaat dit ook nadelen voor hem heeft. En hierdoor de vrouw eerder naar een moederhuis sturen.
Moederhuis= ziekenhuis opgezet door hulporganisaties
Boodschap
Laat vrouwen tijdens de zwangerschap en bevalling naar een moederhuis gaan.
Concept
Spel over de zwangerschap van de vrouw
De man wordt in dit spel geconfronteerd met de nadelen voor hem met het machogedrag tijdens de zwangerschap/bevalling.
Nadelen van de man als de vrouw zwanger is
Kinderen kunnen dood gaan
Kinderen kunnen gehandicapt raken of een andere complicatie
Waneer vrouw sterft man blijft achter met huishouden
VOOR HET GEVAL ZE DIT VRAGEN!!
Man wil geen andere vrouw daarna want hij houdt toch van haar en het is respectloos tegenover zijn overleden vrouw, en de samenleving accepteert het niet
Optie 1
Verschillende roze en blauwe kaartje ,
Je moet er 2 bij elkaar zoeken.
Op die kaartjes staan zinnen van een gedicht. Dit gedicht gaat over het probleem van de vrouwen tijdens de zwangerschap(roze kaartjes), en het nadeel van de man(blauwe kaartjes).
Ze moeten de juiste kaartjes bij elkaar zoeken. Ondertussen zijn ze bezig met de gevolgen.
Hierdoor beseft de man zijn nadelen en laat hopelijk de vrouw naar het moederhuis gaan zodat de complicatie niet kunnen optreden
optie 2
1 stapels kaarten,
Om de beurt mogen ze kaartjes pakken.
Staat een vraag op. Andere moet antwoord raden.
Is die goed mag hij het houden, is die niet goed dan komt die onder op de stapel.
Op de achterkant van de kaartjes staan delen van een gedicht, je moet proberen het gedicht bij elkaar te krijgen.
Week 4 Informatie & Doelgroep, doelstelling enz
Belangrijke punten filmpje
- Grote optocht over straat
- Schminken
- Maskers
- Verkleden
- Dansen
- Poëzie voordrachten op straat
- Iedereen doet mee
- Kleding met vrolijke en lichte kleuren
- veel christelijke symbolen komen in beeld
http://www.youtube.com/watch?v=fHMBedRcz6Y&feature=related
elk jaar de derde week in februari
de poëzie wordt overal op straat voor gelezen
de optocht die door de straat gaat stopt op plekken waar de poëzie wordt voor gelezen
http://www.weinbail.com/2010/03/poetry-festival.html
Misschien dat we hier nog meer handige informatie in kunnen vinden.
Doelgroep
Nieuwe generatie mannen van 16 tot 25 jaar, in het westelijk deel van Nicaragua namelijk in Managua.
Doelstelling
Mannen moeten waarde hechten aan hun vrouw, waardoor hun vrouw meer zeggenschap krijgt. Waardoor de vrouw zelf de keuze kan maken om hulp te zoeken bij een zwangerschap.
Plaats waar we ze uitdelen
1. Festival in Granada op het moment dat ze stilstaan op momenten dat de optocht stopt bij plaatsen waar gedichten worden voorgedragen.
2. CEPAD, kerkorganisatie die alles doet om vrouwen te helpen in hun lastige situatie. Ze proberen de vrouwen voor hun zelf op te leren komen. Hieraan kunnen we bijdragen met onze MEDIA-AID kit.
Boodschap
Heb meer waardering voor je vrouw!
vrijdag 26 november 2010
Notules week 3
Notules Week 3
Informatie
· Volgende week tussenpresentatie
Opmerkingen
· Een masker is een sterk symbolisch object
· Voor de volgende keer vooral visuele dingen meenemen
Voor de volgende keer
· Waar gaan we onze doelgroep aanspreken?
· Hoe gaan we die mensen aanspreken?
· Wat is onze boodschap?
· Hoe verloopt zo’n festival nu eigenlijk?
· Tussenpresentatie voorbereiden (mag meerdere strategieën bevatten)
Wat doen de mannen?
Mannen werken op het land ver buiten de stad waardoor vrouw en kinderen achterblijven of in Costa Rica, dus ook ver van huis.
Alleen al in de hoofdstad Managua zijn 15.000 kinderen te vinden die hun ouders met allerlei losse baantjes helpen rond te komen. Oorlog en armoede hebben in de loop der jaren honderdduizenden Nicaraguanen van het platteland naar de steden doen trekken. Veel vrouwen staan er daardoor alleen voor. De meeste mannen sturen regelmatig geld naar hun achtergebleven families. Maar gezinnen met een vrouw aan het hoofd behoren vaak tot de armste bevolkingsgroepen van het land.
Werkeloosheid Nicaragua
De landelijke krant ‘La Prensa’ liet op woensdag 15 november 2007 weten dat de werkeloosheid opnieuw gestegen is. Nicaragua heeft al een werkloosheidspercentage van 60%, dat te verdelen is tussen 30% absolute werkloosheid en 30% ‘grijze werkloosheid’. Dit is de groep mensen die af en toe eens een baantje heeft.
Veel mensen, zo laat La Prensa ook weten, vertrekken dagelijks naar buurland Costa Rica in de hoop daar een baantje te vinden. Ook al worden ze daar onderbetaald, het is altijd nog beter dan geen baan te hebben in eigen land. Het Costa Ricaanse consulaat kan de aanvragen voor de visa nauwelijks aan. Nicaraguanen zijn verplicht een visa te hebben, waarvoor ze ook nog eens elke maand 20 dollar oftewel 15 euro kunnen neertellen.
Het lijkt misschien niet veel maar voor de gemiddelde Nicaraguaan is dit een rib uit hun lijf. Voor velen is dit momenteel de enige uitweg in een land waar een toekomst nog ver te zoeken is.
In de wijk La Villa waar de gaarkeuken staat, zien we dit ook gebeuren. Veel alleenstaande moeders vertrekken naar het buurland Costa Rica om aldaar een baantje als schoonmaakster of strijkster te vinden. Hierdoor blijven veel jonge kinderen achter en worden noodgedwongen verzorgd door hun oudere zusje, die soms zelf niet ouder is dan 12 jaar. Een keer per dag komt er een familielid langs om te kijken of alles goed gaat of zijn er buren die een oogje in het zeil houden. Maar deze mensen zitten nu ook niet bepaald te wachten op extra te voeden monden omdat ze zelf nauwelijks rond kunnen komen. In de wijk La Villa gaat het om zo’n 45 kinderen, van wie de ouders momenteel in Costa Rica werken. Deze kinderen komen dagelijks naar de gaarkeuken en krijgen ’s ochtends een glas melk en een stukje brood waar pastoor Guillermo voor zorgt en ’s middags een warme maaltijd waar Mundico zorg voor draagt. Deze kinderen krijgen in elk geval voldoende te eten, maar we willen graag nog meer met ze doen.
Schaal van ons concept
Op welke schaal gaan we ons concept inzetten.
Afhankelijk van wat ons concept gaat worden, lijkt het mij verstandig om het concept op kleinere schaal in te zetten.
Ik heb verschillende dingen overwogen:
-Landelijke actie : Te onpersoonlijk, vooral in arme gebieden is het moeilijk om zo iedereen te bereiken
-Provinciaal : Eigenlijk hetzelfde verhaal. Onpersoonlijk en het betreft weer grote gebieden.
Bij de vorige kwamen we naar mijn gevoel meer in de buurt:
Dan bleven er in mijn optiek nog een aantal opties open:
-Stedelijk
-Wijk
-Gebouw (in de stad toch veel hoogbouw)
-Groepjes/vriendenkringen
-Gezin/persoonlijk
Hetgeen dat we willen aanpakken is Machismo. Mannen die in een grotere groep zijn willen zich niet laten kennen en al helemaal niet zwak opstellen. Hierdoor denk ik dat het verstandiger is om het op kleine schaal in te zetten.
Blijven er dus 2 opties over
-Groepjes/vriendenkringen
-Gezin/persoonlijk
In mijn optiek is een concept op kleinste schaal de beste oplossing. Mensen (mannen, macho’s) persoonlijk, in hun eigen woonsituatie aanspreken en aanpakken. Dus op het niveau GEZIN/PERSOONLIJK. Hier is de invloed van andere macho’s het kleinste.
Poëzie in Nicaragua
In Nicaragua is er geen enkele kunstvorm die de poëzie kan overtreffen. Van arme straatjongeren tot welbestudeerde mensen, iedereen doet het. José Coronel Urtecho zei ooit: Iedere Nicaraguaan is een gedicht tot het tegendeel is bewezen. Ze zien het als een manier om politiek te protesteren en sociale kritiek te uiten, maar daarnaast ook voor de romantiek.
Kinderen krijgen er les in op school. Het is een vorm van expressie, samenwerking en vaardigheden. In de jeugd gebruiken jongens het om hun liefde aan meisjes te betuigen, en meisjes doen het om hun gebroken hart te repareren.
Ook in de krant staat drie keer per week een gedicht gepubliceerd.
In Nicarague staat het woord ‘poet’ gelijk aan vriend. Men gebruikt het als broederwoord. Het zal dan ook verbazen dat de eerste Latijns Amerikaanse winnaar van de literaire nobelprijs een Nicaraguaans gedicht was.
Degene die er voor gezorgd heeft dat dichten de meest dominante kunstvorm is, was Rubén Darío. In zijn tijd was hij revolutionair met rytmische gedichten. Het zou dan ook zonde zijn geweest als het wonder van zijn behaalde succes niet tot grote populariteit bij de bevolking had geleid.
Poëzie festival Granada
The city of Granada is mostly known for its tourist interest due to its history and architecture. However, the city has also been characterized by its cultural profile which transformed Granada into the host city for the International Poetry Festival since 2005. This event is a celebration of poetry and culture with poets from all over the world participating, and it is currently the largest poetry event in Nicaragua and Central America.
Every year a large number of prestigious poets are invited to the city to participate in the Festival, which was first initiated by the Civil Society group. Internationally recognized poets travel to Granada – a city which might be declared Cultural and Natural Patrimony of Humanity by the UNESCO, an initiative supported by poets of the previous festivals – to recite poems and participate in this cultural event.
The colonial city of Granada was founded in 1524 by Francisco Hernández de Córdoba, just like the city of León. Granada, however, is still located on its original location contrary to the city of León. As a result of its strategic position on the shore of Lake Nicaragua (or Cocibolca) the city was seen as a great place for trade and commerce, and Granada even enjoyed significant political power when it alternated as capital city with León in the first years of the post-colonial Nicaragua. On the other hand, the same qualities made Granada an attractive target for English pirate invasions, entering from the San Juan River. The city was plundered repeatedly during the civil wars and in the year 1856 it was burned down by the U.S. filibuster William Walker.
For this fascinating historical background Granada turned out to be the best location for the poetry festival, offering not only inspiring architecture but also a setting that allows the event to take place inside the colonial buildings as well as outside on the spacious streets, plazas, churches, study centers, and markets – all attractive places where poets, spectator, listeners, inhabitants, and tourists can gather.
The Vanguardia
Nicaraguan poet Gioconda Belli
participating in the festival.
Foto: Rodrigo Castillo S.
The Vanguardia was a literary movement that started in Granada between 1927 and 1929, led by poet and maestro José Coronel Urtecho. One of his objectives, according to literary manifests published in 1931, was to “initiate a struggle to get the public attention through artistic expressions, intellectual scandal, and aggressive criticism”. Nowadays, a lot of the locations where the poetry festival takes place are the same places that were used by some of the poets of the movement to organize their meetings. One of these locations is the tower of the La Merced Church, where members like Joaquín Pasos, Octavio Rocha, Alberto Ordóñez, Luís Alberto Cabrales, Manolo Cuadra and Pablo Antonio Cuadra used to meet. This year (2007), the poetry festival is dedicated to this last poet, Pablo Antonio Cuadra.
Currently, all earlier festivals that have taken place were also dedicated to poets from Granada who formed part of this literary movement. Just like previous celebrations this year's festival attempts to recuperate and strengthen the national traditions.
This intention is clearly displayed during the celebration of the traditional “Poetic Carnival”, which is a symbolic burial of the ignorance, the intolerance, and the indifference – an event accompanied by parades of almost all of the characters of Nicaraguan folklore.
The Nicaraguan singer Norma Elena Gadea
More than poetry
The festival is a celebration that gives room to undertake more activities than just reciting poems, including the presentation of concerts of Nicaraguan and foreign singers, art expositions, carnivals, theatrical shows, and debates to discuss themes related to poetry.
This year the festival will take place between February 6 – 10 and the locations include the forecourts of the La Merced and San Francisco churches, the San Francisco Convent, the Plaza de Independencia, Plaza de los Leones, Casa de los Leones, Parque de la Poesía, and other plazas, markets, schools, and universities in Granada. There will also be activities in other municipalities close to the city like Niquinohomo, Diriá, Nandaime, Diriomo, Masaya, Catarina, San Juan de Oriente, Masatepe, San Marcos and Diriamba – all of these towns also offer their culture, gastronomy, and the cordiality of its inhabitants.
Earlier festivals
This is the third consecutive year that the International Poetry Festival takes place. This new tradition started as an initiative to expose the Nicaraguan poetic expressions on an international level, exchanging experiences with international poets.
In 2005 the tradition paid homage to the poet Joaquín Pasos (1914-1947) while also commemorating the 80th birthday of the poet Ernesto Cardenal (1925). A total of 90 poets participated in this first event, hauling from 25 different countries, in addition to the Nicaraguan poets residing in and outside Nicaragua.
The second edition that took place in 2006 was organized in honor of José Coronel Urtecho as it was a century ago that this poet was born. Additionally, the 80th birthday of the Nicaraguan-Salvadorian poet Claribel Alegría was also celebrated. On this occasion there were poets from 35 different countries, but the total number of participants remained the same.
This third edition of the festival is organized in honor of the poet, writer, playwright, critic, and ideologist Pablo Antonio Cuadra, who is considered the principal impeller of the search for the identity of the Nicaraguan people. The Romanian critic Stefan Baciú referred to this poet as someone with human nobleness and a humble heart.
Be sure to visit the city of Granada or the neighboring towns during the days of the event to get in contact with the most well-known poetic talents of Nicaragua and the foreign participants during this festival of cultural expressions, music, and dance; a great chance to admire the other side of poetry.











