Mannen werken op het land ver buiten de stad waardoor vrouw en kinderen achterblijven of in Costa Rica, dus ook ver van huis.
Alleen al in de hoofdstad Managua zijn 15.000 kinderen te vinden die hun ouders met allerlei losse baantjes helpen rond te komen. Oorlog en armoede hebben in de loop der jaren honderdduizenden Nicaraguanen van het platteland naar de steden doen trekken. Veel vrouwen staan er daardoor alleen voor. De meeste mannen sturen regelmatig geld naar hun achtergebleven families. Maar gezinnen met een vrouw aan het hoofd behoren vaak tot de armste bevolkingsgroepen van het land.
Werkeloosheid Nicaragua
De landelijke krant ‘La Prensa’ liet op woensdag 15 november 2007 weten dat de werkeloosheid opnieuw gestegen is. Nicaragua heeft al een werkloosheidspercentage van 60%, dat te verdelen is tussen 30% absolute werkloosheid en 30% ‘grijze werkloosheid’. Dit is de groep mensen die af en toe eens een baantje heeft.
Veel mensen, zo laat La Prensa ook weten, vertrekken dagelijks naar buurland Costa Rica in de hoop daar een baantje te vinden. Ook al worden ze daar onderbetaald, het is altijd nog beter dan geen baan te hebben in eigen land. Het Costa Ricaanse consulaat kan de aanvragen voor de visa nauwelijks aan. Nicaraguanen zijn verplicht een visa te hebben, waarvoor ze ook nog eens elke maand 20 dollar oftewel 15 euro kunnen neertellen.
Het lijkt misschien niet veel maar voor de gemiddelde Nicaraguaan is dit een rib uit hun lijf. Voor velen is dit momenteel de enige uitweg in een land waar een toekomst nog ver te zoeken is.
In de wijk La Villa waar de gaarkeuken staat, zien we dit ook gebeuren. Veel alleenstaande moeders vertrekken naar het buurland Costa Rica om aldaar een baantje als schoonmaakster of strijkster te vinden. Hierdoor blijven veel jonge kinderen achter en worden noodgedwongen verzorgd door hun oudere zusje, die soms zelf niet ouder is dan 12 jaar. Een keer per dag komt er een familielid langs om te kijken of alles goed gaat of zijn er buren die een oogje in het zeil houden. Maar deze mensen zitten nu ook niet bepaald te wachten op extra te voeden monden omdat ze zelf nauwelijks rond kunnen komen. In de wijk La Villa gaat het om zo’n 45 kinderen, van wie de ouders momenteel in Costa Rica werken. Deze kinderen komen dagelijks naar de gaarkeuken en krijgen ’s ochtends een glas melk en een stukje brood waar pastoor Guillermo voor zorgt en ’s middags een warme maaltijd waar Mundico zorg voor draagt. Deze kinderen krijgen in elk geval voldoende te eten, maar we willen graag nog meer met ze doen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten